- O, witamy naszą konkurencję – Rafał i Krzysiek z trójmiejskiej Navigatorii pojawili się w bazie zawodów. Startując razem z Adamem z Napieraj.pl czułem się nieswojo w roli faworyta zawodów – Adam z Gawłem wygrali zeszłoroczną edycję.

DyMnO – rajd krótki, ale jakże treściwy. Jako że Marcin zaklepał parę już dużo wcześniej, zaczęłam poszukiwania partnera, a na mój anons szybko odpowiedział Bartek. To przesądziło o wyborze trasy ekstremalnej, choć nęciły i kusiły mnie również pozostałe i czułam się jak ten nieszczęsny osiołek, który chciałby zjeść wszystko naraz, ale głupio postawiono go pomiędzy dwoma żłobami.

Mapa, kompas, rower, towarzystwo Sahiba i zapas ciastek – najlepszy przepis na udaną majową sobotę!

Wszystko zaczyna się dużo wcześniej. Na tyle wcześnie, że nie zdaję sobie jeszcze sprawy z tego, na co się porywam. 350 km? Pogórze Przemyskie? Potem widzę swoje imię na liście startowej AT, i to na trasie masters, a zegar odlicza dni do startu. Klamka zapadła!

Rajd Dolnego Sanu – nazwa brzmi tak niewinnie, żadna tam masakra, żadne trudy, żaden kierat, nie patronuje mu też jadowite zwierzę. Mimo to na tych bardzo sympatycznych zawodach można się porządnie upodlić, co gwarantuje dystans 100 km oraz warunki – przeważnie roztopy. Jako nieco makser mniejszego formatu wybrałam trasę 30 km.