Szum kropli miarowo bębniących o dach rozleniwia i kusi, by ukraść jeszcze trochę snu, przecież i tak nie pójdziemy się dzisiaj wspinać… Przeczytajcie dotąd nie publikowaną relację Sahiba z wrześniowej wspinaczki na Mnicha!

Najważniejsze – to dojechać na start w komplecie, z całym sprzętem, na czas! Nie bez pewnych perypetii, ale jakoś się udaje ta trudna sztuka. Startujemy w nowym składzie, wraz z rajdowym wyjadaczem Hiubim i kompletnym nowicjuszem Damianem, który od razu skacze na głęboką wodę wybierając się na zimowy, długi rajd. Przepaki zdane, batony po kieszeniach, mapniki przykręcone do kierownicy, ruszamy na podbój Olsztynka i okolic!

Na start na AST umówiłam się z Grześkiem Łuczko z pk4.pl już w listopadzie. Obiecywaliśmy sobie kawał ciekawej nawigacji i pobiegawkę na rakietach. Im bliżej zawodów, tym częściej Grzesiek okazywał entuzjazm z powodu dobrej formy biegowej, a ja trenowałam sobie spokojnie, ze zmiennym szczęściem…

W drodze na Nocną Masakrę rozmawiam z dwoma uczestnikami trasy pieszej 100 km – Pawłem Pakułą i Bartkiem Jachymkiem, o ich przygotowaniach, a także planach na przyszły sezon.

Nocna Masakra to impreza organizowana przez Daniela Śmieję vel Wigora tuż przed świętami, gdy noce są najdłuższe. Zarówno termin, jak i szalone pomysły budowniczego trasy gwarantują niepowtarzalny klimat. W zeszłym roku Marcin i Bartek walczyli na pieszej setce. Ukończyli, lecz przekroczyli limit czasu. To wtedy Marcin powiedział mi, że tak naprawdę najgorzej mieli rowerzyści. Tradycją Masakry jest to, że trasy rowerowej w całości nie robi nikt… W tym roku Masakra zapowiadała się jeszcze ciekawiej – nadeszły mrozy z Arktyki, a śnieg pojawił się nawet w okolicach Poznania.